#Cyberhippies, Generatie C, Social Media en #Spiritualiteit– Is er überhaupt een keuze?

Op een regenachtige zondag, tijdens één van die regenachtige zondagen in de natste zomer sinds 1906, roep ik mijn zoontje van tien, vanuit de keuken om even te komen. Hij roept terug vanuit de huiskamer: “Pa ik ben even FIFA2011 aan het spelen met Carlos.” Verrast deel ik hem mede dat hij alleen in de huiskamer zit en dat van ene Carlos in het huis op dat moment geen sprake is.

Wat blijkt: zoonlief is met een jochie van 11 uit Pals, Noord Spanje, online aan het voetballen op de Playstation.  Een half uur later tref ik hem aan achter de PC, druk in gesprek op MSN met een drietal vriendjes. Even later zie ik hem driftig zijn Hyves profiel bijwerken. “Ach ja…. het regent pijpenstelen en buitenspelen gaat nu niet echt….” Dus laat ik het maar gebeuren.

“Pap, ik heb het koud, mag ik in bad?” Wat mij betreft geen probleem, het was immers ook guur weer voor de maand augustus. Een tijdje later loop ik de badkamer binnen om te kijken hoe het met zoonlief gaat. Meneer ligt daar als een prins met zijn mobieltje boven het water uit in de lucht druk te typen. Typen met een snelheid waarvan ik nooit de pretentie zal hebben dit met dezelfde vaardigheid te kunnen. “Wat ben je aan het doen.?” vraag ik. “Ik zit in Whatsapp te kletsen met Bram uit mijn klas over de toets van morgen.” Oké…. Ja dat kan blijkbaar natuurlijk allemaal.

Om vier uur, het regent nog steeds, vertel ik zoonlief dat we nu echt de regen moeten gaan trotseren om voetbalschoenen voor hem te gaan kopen in het dorp. Hij kijkt me aan alsof ik hem het meest oneerbare voorstel ooit heb gedaan. Door de regen lopen naar de winkel? “Pa, we kunnen toch veel beter even kijken op Zappos.com of ze die Messi schoenen daar ook hebben. Dat is toch veel handiger?” Zucht….

Volgt u het nog? We hebben het hier over een tienjarige met het LTS syndroom [waarbij LTS staat voor Laptop, Tab & Smartphone].

Na het avondeten vertel ik het manneke dat ik van zeven tot acht uur even buiten de deur moet zijn voor een gesprek met iemand van de voetbalvereniging over een potentiële sponsor voor de club. Hij kijkt me met van die trouwe ogen en een beetje sip aan. “Pap kun je dat niet gewoon even in Skype doen? Ik vind het niet gezellig als je een uur weg bent.” Het ventje heeft nog gelijk ook!

Hoeveel cybergeweld kan er op een regenachtige zondag over je heen komen!

Als klap op de vuurpijl riep dochterlief van zes tijdens het eten overigens ook nog dat ze niet zo’n telefoon als haar broertje wou, maar een “Blackjerry Tors”. Met dat laatste bedoelde ze denk ik “Blackberry Torch”. Nogmaals zucht…

Generatie Connect

Is dit nu wat we bedoelen met Generatie Connect? Of Generatie C? Tien jaar oud en al wereldburger zonder de fysieke wereld met eigen ogen gezien te hebben? Deze kinderen leven een groot deel van de dag in communes op het net, op MSN, Facebook op Hyves, door spelletjes als Happy Harvest. Te veel om allemaal op te noemen. Dat beperkt zich niet alleen tot de eigen omgeving of zelfs Nederland. Ook via smartphones, de Xbox en de Playstation gaat dat al snel ook over de landsgrenzen heen.  Niet gehinderd door enige talenkennis bewegen die kinderen zich ver over de grenzen, tot in de meest verre oorden. Zonder enige moeite!

Als we het over communes hebben denken we al snel aan hippies. Die leefden toch ook in communes? Trekken we een parallel? Dan hebben we het hier nu dus over “Cyberhippies”. “Generatie C hippies” die het leven doorbrengen in “Cybercommunes”.

De vraag die dan rijst is of deze cyberhippies vanuit die commune gedachte dan ook dezelfde “Peace & Love”levensvisie er op na houden. Zijn zij ook zo spiritueel ingesteld als onze roemruchte woodstock vrienden uit de jaren zeventig?

Tja, daar begint de complexiteit van de vraagstelling. Een vraagstelling die mij enorm bezig houdt. Want stel voor dat dit zo is, wat staat de wereld dan te wachten als zoonlief straks 20 is? Of zit ik er helemaal naast? Zijn de “cyberhippies” daarentegen gewoon mega materialistisch i.p.v. spiritueel? Hoe dan ook,  deze communeachtige netwerken zijn invloedrijk en zullen invloedrijker worden. Het wereldbeeld verandert zelfs onder deze invloed.  Kinderen die niet deelnemen aan deze nieuwe wereld en zijn wijze van communiceren [maar ook organiseren] zijn zeldzaam. Invloeden van deze communes nemen logischerwijze dan ook toe.

Één ding is zeker: over tien jaar hebben de begrippen communicatie, mobiliteit, winkelen en ontmoeten een totaal andere betekenis gekregen in de ogen van mijn zoon. Je hoeft de deur niet om met de wereld in contact te zijn. Sterker nog, 24 uur per dag ben je in contact met de wereld. Informatie uitwisseling gaat sneller dan het licht. Laat staan alleen al wat dit laatste feit doet met Generatie C onderdanen. Hoeveel informatie kan een mens verwerken op een dag? Over 10 jaar zal een gemiddelde cyberhippie waarschijnlijk gemiddeld 1000 mensen volgen op Twitter 5.0. Hoeveel informatie is dat op 1 platform alleen al? Even nog los van Facebook, Hyves, Google+, Linkedin en noem ze maar op…

Zoals ik pas op een training van Rise besefte: “De wereld is een dorp geworden door Social Media”. En ehmmm…. ik kom uit een dorp en leven in een dorp vergt bepaalde vaardigheden. “Nietwaar buurman…..?”

Mijn bescheiden mening is dat Generatie C door deze ontwikkelingen niet zal gaan kiezen voor materialisme. Deze generatie groeit immers op in een relatief welvarende en materialistische leefwereld. Daardoor zal zij eerder de neiging hebben te kiezen voor de spirituele kant van de medaille. Het uitwisselen van informatie, het bespreken van belangrijke thema’s in de wereld, het filosoferen over het leven en de  toekomst. Ja, waar heb je het anders de hele dag over op je laptop, tab of smartphone. En laptop, tab of smartphone zijn voor generatie C straks al lang geen materialistische hebbedingetjes meer. Sterker nog: kinderen raken nu al in paniek of voelen zich in ieder geval eenzaam zonder laptop, tab of smartphone. Verslavend zoals een roker die zijn sigaretten is vergeten. Het is niet uit te sluiten dat je over tien jaar onder toezicht van jeugdzorg wordt geplaatst als je ze niet hebt. Voorgaande is misschien een beetje overdreven maar in ieder geval een outcast. En materialistisch zijn is over 10 jaar natuurlijk überhaupt al moeilijk als de enige winkelstraat van Nederland dan alleen nog maar te vinden is in Openlucht Museum Arnhem.

Het is op geen enkele wijze mijn bedoeling geweest om een wetenschappelijk artikel te schrijven over generatieverschillen, generatie C, social media of spiritualiteit. Wat ik wel wil is een discussie opstarten over de impact van dit alles over tien jaar op de samenleving. Soms hoor ik vandaag de dag collega’s roepen: “Met die social media onzin doe ik allemaal niet mee hoor!” Oké, dat mag, dat is je goed recht. Helaas voor hen is de boodschap dat dat wel de maatschappij is. Dat het onomkeerbaar is staat vast. Maar je moet nog wel 20 jaar werken! Hoe ga jij dan over 10 jaar deze generatie C medewerkers aansturen? Laat staan binden, boeien of behouden?  Met zo’n geel post-it blaadje ga je ze niet bereiken hoor. Want waar was je van plan die te plakken dan? Bij Seats2Meet ergens op een willekeurige stoel?

Dus kortom: als het de mens van generatie C en de toekomst van social media betreft: “Either you join, or you drop out!”

Volgens mij zit daar niet heel veel tussen!

Met hartelijke groeten,

Raoul Gregoire